دانستن میزان واقعی مرگ ناشی از کووید-19 به ما کمک می کند تا در برابر همه گیری این بیماری مبارزه کنیم؛ اما در حال حاضر ارقام موجود فریب دهنده اند (گزارشی از Michael Le Page). همان طور که آمار و ارقام در حال تغییر هستند برآورد میزان مرگ ومیر کووید-19 هنوز هم به طرز چشمگیری از تعداد بسیار پایین 1 در 1000 تا میزان بالای 1 در 30 متفاوت است (در کشورها مختلف جهان این اعداد بسیار تفاوت دارند). دلیل این است که ریسک ابتلا به این بیماری به سن، جنس، سلامتی و مراقبت شما بستگی دارد؛ به عبارت دیگر، میزان مرگ ومیر در هر مکان و با گذشت زمان متفاوت خواهد بود. در انگلیس، از 5 آوریل، 4934 نفر از 47806 تاییدشده که جان خود را از دست داده اند، نرخ مرگ ومیر خام در بین بیماران با تست مثبت ((crude case fatality rates حدود 10 درصد است. برای ایتالیا این رقم 12 درصد و برای آلمان فقط 1 درصد است. این ارقام به ما نمی گوید که چه تعداد از مبتلایان به این بیماری فوت خواهند کرد. بلکه این اعداد به عنوان میزان کشندگی عفونت (infection fatality rate) شناخته شده اند. دلیل این است که میزان کشندگی خام در بین بیماران با تست مثبت است و این واقعیت در نظر گرفته نمی شود که برخی از کسانی که در تعداد تاییدشده ی بیماران شمارش شده اند هنوز بهبود نیافته اند و هنوز احتمال مرگ آن ها وجود دارد...

این پژوهش تلاشی است در جهت گسترش کاربرد تکنیک استانداردسازی میزان مرگ ومیر به روش مستقیم به نحوی که علاوه بر استاندارد کردن میزان های خام مرگ ومیر، میزان های ویژه سنی برای زمان نیز استاندارد شود. میزان های مرگ ومیر ویژه سن بر حسب کل علل و علل اصلی مرگ در کشور در دو مقطع 1385 و 1394، بر اساس داده های ثبتی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی محاسبه شده است. یافته های مبتنی بر میزان استانداردشده ویژه سن – دوره سال 1394 نشان می دهد که اثر تغییرات ساختار سنی بر میزان های ویژه سن کل مرگ ومیر و علل اصلی مرگ به ویژه در سنین میانسالی و سالمندی در دوره مورد بررسی عمدتا افزایشی بوده است. تنها استثنا در این مورد مرگ ومیر ناشی از حوادث غیرعمدی درسنین 15 تا 24 سال بود که تغییر ساختار سنی تاثیر کاهشی بر این میزان ها در سال 1394 داشت. با درنظر گرفتن ادامه فرایند تغییر ساختار سنی به سمت سنین بالاتر، لازم است در سیاست گذاری ها پتانسیل اثر ساختار سنی بر مرگ ومیر لحاظ شود و به موانع آن برای کاهش میزان های مرگ ومیر توجه شود.

هدف: مرگ ومیر یک فرآیند پویا است که با گذشت زمان تکمیل می شود و یک مساله اساسی در بیمه های عمر، صندوق بازنشستگی، بیمه های درمان و به طور کلی هر موضوع مرتبط با برنامه ریزی مالی که با طول عمر افراد سر و کار دارد، است؛ لذا، دقت مدل های ریاضی در پیش بینی نرخ مرگ ومیر یک چالش مهم است. هدف از این پژوهش تعمیم مدل های مرگ ومیر تصادفی ایستا به مدل های مرگ ومیر تصادفی پویا و پیش بینی نرخ مرگ ومیر بر اساس تعمیم مدل های مرگ ومیر تصادفی به وسیله فرآیند کاکس-اینگرسول-راس (CIR) و مقایسه نتایج با یکدیگر است.روش شناسی پژوهش: در این پژوهش، دو پیشنهاد ارایه می شود: ایده نخست ارایه یک روش اصلاحی پویا برای بالا بردن دقت پیش بینی با استفاده از فرآیند  CIR و ایده دوم بررسی روش اعتبارسنجی خارج از نمونه است.یافته ها: در این پژوهش با استفاده از روش اعتبارسنجی خارج از نمونه، شدت مرگ ومیر های خروجی از بهترین مدل های منتخب از دو خانواده مدل مرگ ومیر معروف (لی-کارتر و کارینز-بلک-داود (CBD)) با نتایج خروجی از مدل تعمیم یافته مقایسه می گردد. پس از برآورد پارامترهای مدل های تحت بررسی و محاسبه مقادیر پیش بینی نرخ مرگ ومیر، به وسیله محاسبه معیارهای قدرمطلق میانگین خطا و ریشه میانگین مربعات خطای پیش بینی مشخص می شود که تعمیم مدل های مرگ ومیر تصادفی به وسیله فرآیند CIR نسبت به مدل های مرگ ومیر ایستا عملکرد بسیار بهتری دارند. هم چنین با استفاده از معیار اطلاع بیزی مشخص می شود که استفاده از مدل های مرگ ومیر تصادفی تعمیم یافته توجیه پذیر است.اصالت/ارزش افزوده علمی: در این پژوهش از مدل های شاخص مرگ ومیر تصادفی که شامل مدل های خانواده های لی -کارتر و کارینز-بلک-داود است، استفاده و به وسیله فرآیند  CIR تعمیم داده می شوند. در این راستا، از داده های پایگاه اطلاعات مرگ ومیر انسانی (HMD) استفاده می شود؛ اما اطلاعات مربوط به کشور ما در این پایگاه وجود ندارد. از آن جا که الگوی مرگ ومیر فرانسه به الگوی ایران بسیار نزدیک است و از جدول های عمر این کشور (TD 88-90) در کاربردهای بیمه ایران استفاده می شود، از نرخ فوت خام مردان فرانسه در سال های 2018-1900 بر روی سنین 18، 40 و 65 سال استفاده می شود. با استفاده از این داده ها و روش آزمون برگشت پذیر مدل های مرگ ومیر ایستا و مدل های تعمیم یافته با فرآیند  CIRبا هم مقایسه می شوند.

پیش زمینه و هدف: شاخص مرگ نوزادی، انعکاسی از وضعیت بهداشتی کشور است. بدون شک اولین قدم در راه ارتقاء سطح این شاخص، شناسایی عوامل مرتبط با مرگ ومیر نوزادان است. بر این اساس، پژوهش حاضر باهدف تعیین عوامل مرتبط با مرگ ومیر نوزادان شهر آبادان طی سال های 95 و 96 انجام شد. مواد و روش کار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی گذشته نگر است. طی این پژوهش کلیه نوزادان فوت شده طی سال های 95 و 96 (115 مورد) بررسی شدند و به تعداد نوزادان فوت شده، موالید زنده در بیمارستان های آبادان، به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. داده ها از مدارک بایگانی شده در بیمارستان های شهر آبادان، جمع آوری و وارد چک لیست نوزادی شدند. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از SPSS نسخه 21 استفاده شد. یافته ها: فراوانی علل اصلی مرگ نوزادی به ترتیب شامل: نارسی (6/49 درصد)، ناهنجاری های مادرزادی (27 درصد)، سندرم زجر تنفسی (8/20 درصد)، مرگ بدون علت (7/1 درصد)، صدمات حین زایمان و خونریزی مغزی (9/0 درصد) بود، که هیچ یک از این موارد در گروه موالید زنده مشاهده نشدند. میزان مرگ ومیر نوزادی در زمان های مختلف دوره نوزادی به ترتیب شامل: 43 نوزاد در 7-2 روز اول (4/37 درصد)، 26 نوزاد در 24-12 ساعت اول تولد (6/22 درصد)، 18 نوزاد در ساعت اول تولد (7/15 درصد)، 17 نوزاد در 1-12 ساعت اول تولد (8/14 درصد)، 6 نوزاد در هفته دوم (2/5 درصد)، 5 نوزاد در هفته سوم (3/4 درصد) بود. بحث و نتیجه گیری: با توجه به اینکه علل عمده مرگ ومیر نوزادان در شهرستان آبادان، نارسی و ناهنجاری های مادرزادی است و با توجه به اینکه بین شیوه زایمان، سن، تحصیلات مادر و میزان مرگ ومیر نوزادان ارتباط مثبت و معنی داری یافت شد، بنابراین باید آموزش ها در رابطه با غربالگری های پیش و حین بارداری، تغذیه مناسب مادر و رعایت بهداشت بیش ازپیش در این موارد تقویت گردند.

مقدمه: شاخص جمعیتی از جمله نرخ مرگ ومیر در سیاست گذاری های مربوط به بهداشت و سلامت، مالی و سیستم بازنشستگی نقش بسیار مهمی دارند. لذا دقت مدل های ریاضی در پیش بینی مرگ ومیر یک چالش مهم است و پیش بینی دقیق تر امید به زندگی تاثیر فزاینده ای بر سیاست گذاری بخش عمده ای از اجتماع دارد. لذا هدف از این پژوهش، پیش بینی نرخ مرگ ومیر بر اساس خانواده مدل های مرگ ومیر تصادفی و مقایسه نتایج با یکدیگر است. روش بررسی: یکی از روش های کاربردی برای پیش بینی مرگ ومیر، مدل لی-کارتر است. اما در این روش همانند سایر روش های برون یابی، اطلاعات پیرامون تاثیرات حاصل از پیشرفت های پزشکی، رفتاری یا اجتماعی روی نرخ مرگ ومیر لحاظ نمی شود. از جمله تعمیم های مدل لی-کارتر، مدل های رینشو-هابرمن و کوری هستند، که اثرات هم گروهی سنین خاص از داده ها را نیز اعمال می کنند. در این پژوهش از یک خانواده از مدل های تصادفی برای براورد پارامترهای مدل، نرخ های مرگ و میر ویژه سنی و پیش بینی نرخ مرگ و میر استفاده می شود. در این راستا، از داده های پایگاه اطلاعات مرگ ومیر انسانی (HMD) استفاده می شود. اما اطلاعات مربوط به کشور ما در این پایگاه وجود ندارد. از آنجاییکه، الگوی مرگ ومیر فرانسه به الگوی ایران بسیار نزدیک است و از جداول عمر این کشور (TD 88-90) در کاربرد های بیمه ایران استفاده می شود، لذا از نرخ فوت خام مردان فرانسه در سال های 1900-2018 بر روی سنین 18، 40 و 65 سال استفاده می کنیم. یافته ها: در این پژوهش سه مدل مختلف از این خانواده مورد ارزیابی قرار گرفتند. براساس براورد پارامترها، مدل های برازش شده به داده ها و در نهایت پیش بینی نرخ مرگ ومیر مشاهده شد که در پیش بینی نرخ مرگ ومیر برای همه سنین تحت بررسی مدل رینشو-هابرمن بهتر از دو مدل دیگر عمل کرده است. نتیجه گیری: در این پژوهش سعی می شود با تعمیم مدل لی-کارتر به وسیله اعمال اثرات هم گروهی سنین خاص عملکرد مدل بهبود و روش بهینه با ارزیابی این مدل ها ارایه شود.

1زمینه و هدف: بیماری آلکاپتونوری از طریق فرآیندی به نام آکرونوز موجب اختلال در عملکرد اندام ها می گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اپیدمیولوژیک مرگ ومیر بیماران مبتلا به آلکاپتونوری انجام گرفت. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی داده های مربوط به متوفیان ثبت شده براساس سیستم کددهی بین المللی بیماری ها. (ICD-10) از سامانه ثبت و طبقه بندی علل مرگ ومیر ایران برای مرگ در اثر بیماری آلکاپتونوری بین اسفند 1392 تا دی سال 1401 استخراج گردید. متغیرهای مورد بررسی شامل سن، جنسیت و وضعیت سکونت افراد بود. یافته ها: میزان مرگ اختصاصی 31/0 به ازای هر یک میلیون نفر از جمعیت محاسبه گردید. در این مطالعه 90% موارد مرگ، در گروه سنی کمتر از پنج سال بوده است بین رخداد موارد مرگ در اثر آلکاپتونوری با متغیرهای مذکور تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: با توجه به یافته های موجود در مطالعه حاضر، بیشترین موارد مرگ در گروه های سنی پایین رخ می دهد که به نظر می رسد بررسی های بیشتر برای شناخت ابعاد مختلف این بیماری مورد نیاز می باشد

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

مقدمه و اهداف: شاخص توسعه انسانی یک معیار رتبه بندی توسعه یافتگی کشورها و شاخص های مرگ ومیر مهم ترین شاخص های سلامت هستند. هدف: این مطالعه تعیین ارتباط بین شاخص توسعه انسانی و شاخص های مرگ مادران، نوزادان، شیرخواران و کودکان زیر 5 سال در ایران است. روش کار: مطالعه طولی حاضر در بازه زمانی 1384 تا 1395 انجام شد. برای بررسی همبستگی بین شاخص های مذکور از آزمون همبستگی پیرسون و برای تعیین میزان تاثیر شاخص توسعه انسانی بر شاخص های مرگ ومیر از معادلات رگرسیون استفاده شد. یافته ها: شاخص توسعه انسانی در ایران از 690/0 در سال 1384 به 774/0 در سال 1395 افزایش یافت (12 درصد افزایش). در سال 1395 میزان میرایی مادران 26 درصد، میزان میرایی نوزادان 41 درصد، میزان میرایی شیرخواران 52 درصد و میزان میرایی کودکان زیر 5 سال 42 درصد نسبت به سال 1384 کاهش یافت. شاخص توسعه انسانی دارای همبستگی منفی با میزان مرگ مادران، نوزادان، شیرخواران و کودکان زیر 5 سال بود. برای کاهش یک مرگ مادر در هر صد هزار تولد زنده شاخص توسعه انسانی باید 01/0 افزایش یابد. افزایش به میزان 014/0، 009/0 و 008/0 در شاخص توسعه انسانی منجر به کاهش یک مرگ نوزاد، شیرخوار و کودک زیر 5 سال به ازای هر هزار تولد زنده می شود. نتیجه گیری: با افزایش شاخص توسعه انسانی میزان های میرایی مادران، نوزادان، شیرخواران و کودکان زیر 5 سال کاهش می یابند. سیاست گذاران و مدیران باید نسبت به تخصیص بهینه منابع عمومی کشور بین بخش های مختلف اجتماعی و اقتصادی کشور اقدام کنند.

پیش بینی هرچه دقیق تر نرخ فوت از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. هدف از این پژوهش انتخاب بهترین مدل مرگ ومیر تصادفی کشور ایران با توجه به نتایج حاصل از مقایسه بین خانواده مدل های لی کارتر و خانواده مدل های توزیع سن در زمان فوت (ماکسیمم آنتروپی) برای زنان و مردان است. شایان ذکر است که یکی از نقاط قوت مدل سازی به کمک توزیع سن در زمان فوت، این است که به خوبی روند الگوی مرگ ومیر خاص سنی در ایران را نشان می دهد و پاسخگوی این سوال است که آیا الگوی مرگ در ایران ثابت است؟ باتوجه به هرمدلی که براساس معیارهای ارزیابی کمترین خطا را گزارش کند جدول عمر سال 1400 ایران معرفی و با عملکرد جداول عمر TD88-90 فرانسه و ILT1400 ایران مقایسه می شود. در این راستا از داده های واقعی مرگ ومیر ایران مربوط به سال ها 1390-1398 برای سنین 0-100 سال استفاده شده است. در نهایت نتیجه گیری شد مدل لی کارتر برای جمعیت مردان و مدل کوری برای جمعیت زنان ایران عملکرد بهتری داشته است. همچنین نتیجه گیری شد جداول موجود در ایران، نرخ مرگ ومیر بیشتری را گزارش می دهند و استفاده از جدول عمر ارائه شده در این مقاله می تواند برای قیمت گذاری محصولات بیمه ای و همچنین محاسبه دقیق تر شاخص های بیم سنجی (احتمال فوت) مناسب باشد.

زمینه و هدف: مطالعه حاضر با هدف شناسایی تاثیر سن و جنس بر مرگ بیماران کووید-19 انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی 780 بیمار مبتلا به کووید 19 مراجعه کننده به بیمارستان بررسی و اطلاعات دموگرافیک شامل سن، جنس و مرگ و میر احتمالی در هر دو جنس در دو گروه مجزا در پنج رده سنی (>15، 15 تا 34، 35 تا 54، 55 تا 74 و < 75 سال) از سیستم بیمارستانی ثبت گردید. نتایج: از میان گروهای سنی بیشترین میزان مرگ و میر مربوط به گروه های سنی بالای 75 سال بود (38. 7%) و بعد از آن گروه سنی 55-74 سال (23. 1%) بیشترین میزان فوتی را شامل بود. هر چند میزان مرگ و میر در مردان بیشتر از زنان مشاهده شد ولی این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود (22. 4% Vs. 19. 0%,P-value=0. 255. نتیجه گیری: عفونت با COVID-19 با مرگ و میر قابل توجهی به طور عمده در بیماران مسن و جنس مرد همراه است. این یافته ها می تواند به شناسایی بیماران مبتلا به کووید-19 که در معرض خطر بیشتر پیش آگهی ضعیف هستند کمک کند و پایش این عوامل می تواند به هشدارهای اولیه برای مداخلات مناسب کمک کند.